۰۸ دی ۱۳۹۴

در مقدمه” کنوانسیون حقوق کودک آمده‌ است: «کودک باید در فضایی سرشار از خوشبختی، محبت و تفاهم بزرگ شود».

قوانین حقوقی بر گرفته از پیمان حقوقی کودکان در یونیسف
کودکان مانند والدین خود دارای حقوقی هستند. کشورهای عضو پیمان جهانی حقوق کودک متعهد شده اند که حقوق کودکان را در همه زمینه ها رعایت کنند. طبق ماده 2، بند 2 کودکان مانند والدین خود دارای حقوقی هستند. کشورهای عضو پیمان جهانی حقوق کودک متعهد شده اند که حقوق کودکان را در همه زمینه ها رعایت کنند.
(ماده 31، بند1) استراحت، تفریح، بازی و فعالیت های خلاق حق هر کودک است.
(ماده 2، بند2) وقتی کودکی به دنیا می آید، والدین کودک باید برای او شناسنامه بگیرند. هر کودک حق دارد که نام، ملیت و تاریخ تولدش ثبت شود.
(ماده 18،بند1) پدر و مادر اولین کسانی هستند که مسئول رشد کامل و پیشرفت کودک می باشند.
(ماده 27،بندهای 1و2) والدین یا سایر سرپرستان کودک باید در حد توان و امکانات،شرایط زندگی مناسب را برای شکوفایی توانایی ها و رشد جسمی، ذهنی، روانی، اخلاقی و اجتماعی کودک فراهم آورد.
(ماده 5) حق کودکان است با زندگی در کنار والدین و یا قیم خود، از تکامل توانایی های خود برخوردار شوند.
(ماده 32،بند1) پیمان جهانی حقوق کودک از کودکان در برابر کارهای زیان باری که مانع آموزش آنان می شود و برای بهداشت و پیشرفت اجتماعی آنها مضر است حمایت می کند.
(ماده 35) هیچ کس حق آزار و اذیت کودکان را ندارد. کسانی که با کودکان بدرفتاری می کنند و یا آنها را می دزدند، طبق قانون باید مجازات شوند.
(ماده 29،بند1-ج) کودکان حق دارند از هویت فرهنگی، زبان و ارزش های ادبی، هنری و ملی کشور خود مراقبت کنند و آنها را پاس بدارند.
(ماده 24،بند2-ج) بهداشت و تندرستی حق کودکان است. باید برای کودکان برنامه های ایمن سازی و مراقبت های بهداشتی را گسترش داد.
(ماده 3 بند3) همه نهادهایی که برای کودکان کار می کنند؛ مسئول حفاظت کودکان هستند و باید در انجام مسئولیت های خود برای کودکان کوشا باشند.
(ماده 31،بند 2) مسئولان باید فضاهای مناسب و متعددی را برای بازی کودکان درست کنند. این مکان ها باید به محل زندگی کودکان نزدیک باشد.
(ماده 28،بند 1-د) آموزش حق همه کودکان است. دولت ها باید برای آموزش و پرورش کودکان تلاش کنند و امکانات آموزشی و حرفه ای را برای همه کودکان فراهم آورند.
(ماده 40،بند1) پیمان جهانی حقوق کودک، از پدران و مادران و سرپرستان می خواهد که در برابر اشتباهات کودکان از روش های نامناسب تنبیه و سرزنش استفاده نکنند.
(ماده 24،بند 1) حق کودکان بیمار است که با درمان و مراقبت های پزشکی، هر چه زودتر بهبود پیدا کنند.